такая выключная, але, на жаль, ня радасная падзея здараецца ў жыцці кожнай мамы: калі ў дзіцяці тэмпература 40. за некалькі хвілінаў.
- Цімох, у цябе ўпершыню з жыцці тэмпература 40, уяўляеш?!
- соляк? тепелятуля? у зіцці? я за хвілю паеду.
- куды ты паедзеш?
- мама, лясказі байку пля снег, як я яго злапаў.

а цяпер мой коцік спіць. а я буду вячэраць і не спаць.

Тима - ребёнок как ребёнок, то на свой день рождения заболеет, то за день до отъезда к бабушке температура под 39 поднимется.
у Тимы ветряная оспа. в отличие от своих коллег из Беларуси, Тимины пятнышки фиолетовые. скажи нет зелёнке!
вот он какой, зайчик-красавчик.

как неожиданно заболевают дети.
и как не вовремя.

прыходжу ў ужонд за візай. пяты раз. а мне ізноў кажуць - хуй.
а я-то ўжО нелегал.
уроды.
пакуль дайшла да працы - усе маты выпалі з галавы.
але ўсё скончылася хэпі-эндам, ды аж да канца верасня. гэта галоўнае.
я таксама малайца.

даўно хацела павесіць гэты здымачак, прыдумала, як.


і столб на галаве.

я сегодня павлин

купляем неяк у краме фінікі. прадавец кажа - гэта ахуенны прадукт. Дзіма галавой паківаў, я вачамі пахлопала і мы пайшлі. выходзім, кажу - і як ты так спакойна адрэагаваў на словы прадаўца?
а цяпер аказваецца, што я шмат чаго не даслухоўваю ды не- да іншага.
падавала увесь паўдні бабэчкі. добра ішлі, розныя - асабліва з будынем. што такое будынь, я і дагэтуль не ведаю, але сваім асаблівым гастранамічным пачуццём спадзявалася, што гэта не што іншае, як такая белая хрень, палітая на бабэчку. то бок бабэчкі з белай фігнёй я прадавала як бабэчкі з будынём. а проста бабэчкі - як бабэчкі з яблыкам. асабліва добра расскупаліся бабэчкі з будынем. а пад канец маёй працы прыйшла мама з дзеткай і папрасіла 2 бабэчкі з яблыкам. я заварочваю ёй проста бабэчкі, а яна кажа - а што, ужо бабэчкі з яблыкам сталі без белай хрені наверсе? кажу - а хто іх ведае. яна - проста заўсёды былі бабэчкі з яблыкам тыя бабэчкі, у якіх белая фігня наверсе.
а яшчэ шмат падобных дэбільных сітуацый у мяне трапляе. аднойчы ў халадзільнік заляцела тоўстая муха. яна гудзела і адганяла пакупнікоў. а можа яны яе не заўважалі, бо ўсё роўна усё куплялі. проста я б больш у такую цукерню не зайшла.

а кеды купіла. сёння! буду шнураваць зараз. нарэшце сагрэюся.

поставила напоминалку, долго выбирала удобное время, проснулась. подумала что ж напоминалка так долго не звенит. оказалось, на прошедший день поставила.

умею писать занудные слова. это ж надо - два предложения и так занудно написать!..

ляляяля я вельмі радасная цяпер, у гэты момант, вось зараз. проста шчаслівая.
чорт побері як проста мяне зрабіць шчаслівай.
якая ж я жадная ухххх
вельмі, вельмі радасная.
усміхаюся і гатовая скакаць што вар'ят.

усё. колькі б я не адцягвала гэты момант - кеды ў сметніцы. сёння лопнула падэшва. дагэтуль былі дзюры толькі з бакоў. всего лішь.

мы живём в походе - у нас нет воды. никакой! второй день.
а еще вчера был праздник и её не везде можно было купить. по причине закрытых магазинов.

захацелася знайсці новую аватарку. пішу ў гугле "тупыя аватаркі". і першая спасылка - мой дзённік - пост за 17 траўня 2008 года! тэма - пра параноікаў.
ні да чаго.

матэ і кіно!! матэ і кіно!!

па-ра-па-паам!
тра-та-та-тамммм!

 

мяне перапаўняюць пачуцці!!!

мы с Тимофеем идём в поход!
вот так: едьте на работу, рабы!
да, деткаааа!!!!!

куда-то сюда.


пс. лет (о, ужос) 5 назад идём с Надей тёмным осенним вечером из магазина, перед нами женщина с девочкой. девочка писклявым голосом говорит: "пойдём, мама, сюдой", а мама ей отвечааааеееттт: "в русском языке нет слова тудой-сюдоооойййййй".
растягиванием букв я хочу подчеркнуть весь страх и ужас, нагнетаемые интонацией мамкиного голоса тёмным осенним вечером.